Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych jest zakonem założonym przez świętego Franciszka z Asyżu pod nazwą Braci Mniejszych. Do tej nazwy prawie w samym początku dodano miano Konwentualnych. Członkowie Zakonu nazywają się Braćmi Mniejszymi Konwentualnymi, a w Polsce zwyczajowo Franciszkanami.
Zakon nasz z woli świętego Ojca Franciszka od samego założenia jest prawdziwą braterską wspólnotą, przeto jego członkowie jako bracia tworzą jedną rodzinę, uczestniczą w życiu i działalności wspólnoty, każdy według swego stanu. Mają równe prawa i obowiązki, z wyjątkiem tych, które wypływają ze święceń, gdyż Kościół zalicza nas Zakon do instytutów kleryckich.
Święty Franciszek pragnął, “aby jego uczniowie z samej nazwy uczyli się, że przyszli do szkoły pokornego Chrystusa po naukę pokory”.
Łączenie się naszych braci w braterskiej wspólnocie klasztornej w ścisłym znaczeniu tego słowa sprzyja wzrostowi pobożności, życiu bardziej uporządkowanemu, odmawianiu oficjum Bożego, lepszej formacji kandydatów, studium teologii i innym dziełom apostolskim, wykonywanym w służbie Kościoła tak, aby królestwo Chrystusowe, pod szczególną opieką Niepokalanej, szerzyło się w całym Kościele.
(por. Konstytucje Zakonu, Tytuł 1, 1-4)
