Klasztor św. Maksymiliana M. Kolbe w Rzymie i jego wspólnota
Pomiędzy Kapitolem i Palatynem, na terenie w starożytności przeznaczonym na plac targowy, w centrum historycznego Rzymu: oto współrzędne, które pozwalają na jakiejkolwiek mapie Rzymu odnaleźć miejsce, gdzie znajduje się klasztor poświęcony św. Maksymilianowi M. Kolbe, bardziej znany wśród braci (chociaż błędnie) jako Casa Kolbe.
Do 1963 r. mieściło się tutaj międzynarodowe kolegium „Seraphicum” i Fakultet Teologiczny „Św. Bonawentury”. W latach następnych część zabudowań została wypożyczona na hotel przeznaczony przede wszystkim na przyjmowanie grup pielgrzymkowych po niewygórowanych cenach. Pozostała część pozostała klasztorem, oddanym do użytku i pod pieczę konferencji CIMP, która umieściła tutaj swoje biura: włoskie MI, misyjne, asystenta FZŚ. Oprócz nich mieściła się tutaj również międzynarodowa centrala MI.
Wczasie generalatu br. Joachima Giermka rozwiązano umowę z CIMP i rozpoczęto prace całościowej restrukturyzacji obiektu tak w części hotelowej, jak i klasztornej. Po zakończeniu tychże prac od 1 października (oficjalnie, praktycznie od 3 października) odnowiony obiekt zawiera dwie odrębne i autonomiczne rzeczywistości, tak co do struktury, jak i funkcjonowania. Hotel, pod nowym zarządem wraz ze zmianą nazwy z „Casa Kolbe” na „Kolbe Hotel Rome” zmienił także jakość usług: obecnie funkcjonuje jako hotel „czterogwiazdkowy”. Klasztor, całkowicie autonomiczny, dysponuje własnym refektarzem, kuchnią, pralnią i mediami. Posiada wewnętrzną kaplicę, osiemnaście pokoi dla braci oraz pomieszczeniami dla gości (siedem pokoi o łącznej liczbie piętnastu łóżek). Do klasztoru należą ponadto wielka kaplica (dawnego kolegium) oraz aula (ex-refektarz), mimo iż znajdują się w przestrzeni należącej do hotelu. Na pierwszym piętrze konwentu, tuż obok małej kaplicy, znajduje się pokój, w który mieszkał o. Kolbe w czasie swojego pobytu w Rzymie i w którym założył Rycerstwo Niepokalanej. Pokój ten oraz aula mają być przystosowane do roli „małego sanktuarium kolbiańskiego” według jednolitego projektu, który znajduje się w fazie przygotowania.
Po anulowaniu umowy z CIMP klasztor podlega bezpośrednio zarządowi generalnemu zakonu. W konsekwencji wspólnota została zorganizowana przez ministra generalnego z jego definitorium jako wspólnota międzynarodowa przeznaczona do różnego rodzaju posług ściśle związanych z zarządem generalnym. Obecnie, po bolesnej śmierci br. Daniela Pietrzaka wspólnota składa się z czternastu braci (wśród nich dwóch braci nie kapłanów), którym powierzona została codzienna troska o klasztor i życie wspólnotowe. Zadania poszczególnych braci są określone przez obecne w klasztorze dzieła, niemal wszystkie mające swoje siedziby w klasztorze. Tutaj obecnie mają swoje siedziby: międzynarodowe centrum Rycerstwa Niepokalanej (MI), które korzysta nieodpłatnie z kilku pomieszczeń i znajduje się w pobliżu biura asystenta generalnego międzynarodowego ds. MI; sekretariat generalny ds. animacji misyjnej (dwóch braci); sekretariat generalny do spraw sprawiedliwości, pokoju, ochrony stworzenia, ekumenizmu i dialogu religijnego (dwóch braci); asystent generalny ds. FZŚ; asystent i delegat generalny ds. II Zakonu i Instytutów afiliowanych; koordynator projektu rewizji konstytucji (który pełni zarazem funkcję gwardiana). Tutaj również ma swoje biuro br. Gianni Huang, który posługuje Kościołowi w Kongregacji do spraw Ewangelizacji narodów (sekcja chińska) i br. Paolo Liu wyznaczony przez zarząd generalny zakonu do przygotowania „projektu Chiny” mającego umożliwić powrót naszego zakonu do tego przeogromnego kraju.
Inne drobne posługi duszpasterskie to przede wszystkim pomoc w spowiedzi (w szczególności w bazylice XII Apostołów) oraz codzienna posługa liturgiczna we wspólnocie sióstr św. Józefa (naszych sąsiadek) – jest to już wiekowa tradycja, w którą był zaangażowany także św. Maksymilian, wówczas młody kapłan, która podjęliśmy chętnie jako znak kontynuacji i braterstwa.
Jak można zauważyć nasza wspólnota jest wspólnotą otwartą na świat nie tylko ze względu na skład osobowy (dwóch Argentyńczyków, dwóch Chińczyków, jeden Kolumbijczyk, czterech Włochów, pięciu Polaków), ale także ze względu na nastawienie apostolskie; z tego tytułu jest to wspólnota w której „wędrowność” jest – oprócz wymiaru „współpracy” - jedną z cech charakterystycznych codziennego życia. Praktycznie wszyscy bracia są powołani do pracy grupowej, nie tylko ze względu na wskazania braterstwa, ale i ze względu na konkretne cele i kryteria działania, które charakteryzują każda działającą tutaj strukturę; to wszystko skłania do bycia dyspozycyjnym na pokonywania dróg świata, aby spotykać i służyć w różnych formach współbraciom i Kościołowi, wszędzie tam, gdzie Pan zasiał charyzmat naszego zakonu.
Mając na uwadze tę rzeczywistość wspólnota postanowiła na pierwszej kapitule konwenckiej, że będzie się spotykać w tych samych dniach, w których spotyka się definitorium generalne (którego kalendarium spotkań zostało już ustalone do kolejnej kapituły generalnej). Będą to spotkania braterskie („dni braterstwa”) przy stole i na modlitwie wspólnotowej: dziesięć dni w czasie których bracia będą doświadczać wspólnoty (często po długich okresach nieobecności). Będzie to również czas dalszej formacji, kapituł konwenckich, wymiany informacji i doświadczeń. Są to dni na które wszyscy czekają i których pragną. To wspaniała rzecz towarzyszyć uczuciowo braciom pełniącym swoje zadania na różnych kontynentach poprzez modlitwę w ich intencji; dobrze jest tez móc być na bieżąco z informacjami na temat ich działalności i spotkań poprzez rozmowy telefoniczne lub korespondencje mailową.
Minęło już dziewięć miesięcy, od chwili gdy wspólnota rozpoczęła swoją nową wędrówkę. Każdy dzień daje okazję do nauczenia się nowych rzeczy; każdy dzień staje się okazją do refleksji nad ustawieniem naszego franciszkańskiego życia. Każdego dnia Pan woła nas do odnawiania wzajemnych relacji i rozumienia różnorodności w której wyraża się nasza wspólnotowość; do otwarcia serc na potrzebę zbawienia chrześcijańskiego, które świat przekazuje całej wspólnocie poprzez życie i działanie każdego brata. Także za to, każdego dnia mamy okazję by wychwalać Pana i dziękować Mu. Chcemy być tego świadomi i uczynić z tego mocny element naszego codziennego franciszkańskiego wspólnotowego życia.
br. Fermino Giacometti, gwardian
O. Fermino GIACOMETTI
z Prowincji marchijskiej
- Gwardian
Tylko dla zarejestrowanych uzytkownikow.
Adres:
Convento S. Massimiliano M. Kolbe
Via di San Teodoro, 42
00186 Roma
(0039) 06.69766401
(0039) 06.69766433
